Po wstępnym starciu piechota Mieszka zaczęła się wycofywać, odciągając wroga od ufortyfikowanego obozu. Podjęcie pogoni za uciekającą piechotą okazało się dla wojsk Wichmana tragiczną w skutkach pomyłką, trzymana bowiem przez Mieszka w ukryciu jazda uderzyła na Pomorzan od tyłu, odbierając im możliwość powrotu do obozu. Równocześnie ścigany dotąd oddział pieszy przeszedł do kontruderzenia. Sam Wichman wraz z niewielką grupką wojów zdołał się wydostać z okrążenia, ale nie udało mu się umknąć pogoni i poniósł śmierć. Zwycięstwo nad połączonym korpusem wielecko-wolińskim utorowało Mieszkowi drogę do zajęcia całego Pomorza Zachodniego wraz z wyspą Wolin.
Zobacz też wojskowość w Polsce średniowiecznej konflikty zbrojne w historii Polski
Bibliografia Tadeusz M. Nowak: Historia Oręża Polskiego 963-1795.
polsko-wielecka polsko-wielecka