Stacja główna nadaje paczki składające się z 9 impulsów. Pierwsze osiem co 1 ms, dziewiąty 2 ms później – taka sekwencja odróżnia sygnał stacji głównej od stacji podrzędnej. Kiedy pierwsza stacja podrzędna odbierze sygnał stacji głównej, nadaje swój i tak do końca łańcucha. Następnie stacja główna zaczyna kolejną sekwencję.
Stacje emitują dwa typy sygnałów, różniące się wartościami częstotliwości powtarzania. Sygnał typu C ma 33,3 Hz, 25 Hz i 20 Hz, natomiast sygnał Cs 16,66 Hz, 12,5 Hz i 10 Hz. LORAN C pracuje na jednym kanale o częstotliwości 100 kHz. Dokładność wyznaczania położenia wynosi 50 m przy odbiorze fali przyziemnej i zasięgu do 1100 km, około 500 m przy fali odbitej od jonosfery i zasięgu 2500 km.
LORAN-A został oddany do użytku w 1957 roku, a w roku 1974 został zastąpiony przez system LORAN-C.
Przykładowy łańcuch stacji thumb|300px|Rozmieszczenie i zasięg stacji z tabeli Numer i nazwa łańcucha Stacja Współrzędne geograficzne Moc nadajnika w kW9960 USA – północny wschódDR 8970M/ Seneca042° 42' 50.716" N / 076° 49' 33.308" W 800DR 5930W / Caribou046° 48' 27.305" N / 067° 55' 37.159" W800DR 5930X / Nantucket041° 15' 12.046" N / 069° 58' 38.536" W400DR 7980Y / Carolina Beach034° 03' 46.208" N / 077° 54' 46.100" W800DR 8970Z / Dana039° 51' 07.658" N / 087° 29' 11.586" W400
Przypisy
Linki zewnętrzne
Loran-C – Signal Characteristics
Kategoria:Radionawigacja