Nowsze odbiorniki zostały wyposażone w automatykę pomiaru i przeliczniki podające pozycję geograficzną.
System LORAN ma duży zasięg, dzięki czemu może być wykorzystywany przez lotnictwo, jednak posiada istotną wadę związaną z występowaniem zakłóceń fal radiowych, uzależnionych od zjawisk meteorologicznych.
LORAN-A LORAN-A pracował na trzech kanałach: 1850, 1900 i 1950 kHz. Jego łańcuch miał jedną stacje główną i jedną podrzędną, stacje nadawały swoje grupy impulsów (8 sztuk) z trzema różnymi częstotliwościami powtarzania w celu poprawienia dokładności pomiaru w różnych zakresach odległości od stacji. Zasięg sygnałów wynosił do 1480 km przy odbiorze fali przyziemnej i dokładności wyznaczenia pozycji 1,8 km, oraz do 2590 km dla fal odbitych od jonosfery i dokładność rzędu 11 km.
LORAN-C Łańcuch LORAN-C ma jedną stację główną oznaczoną jako M (master) i kilka stacji podległych, oznaczanych W, X, Y, Z. Nadajniki mogą być różnej mocy od 200 kW do 2 MW i spełniać podwójną funkcje: pojedyncza stacja może być stacją główną w jednym łańcuchu i jednocześnie podrzędną w innym.