był to jeden z trzech tego typu obozów w regionie. Pozostałe znajdowały się w Oerbke (Stalag XI-D (321)) oraz Wietzendorfie (Stalag X-D (310)). Do końca marca 1942 roku w tych trzech obozach zmarło ok. 41 000 radzieckich jeńców w wyniku głodu, wycieńczenia i chorób. Do końca wojny łączna liczba ofiar wzrosła do 50 000.
Latem 1943 roku Stalag XI-C (311) został zlikwidowany, a Bergen-Belsen stało się podobozem Stalagu XI-B. Do stycznia 1945 roku pełnił on funkcję szpitala dla wszystkich radzieckich jeńców wojennych w regionie. Od sierpnia 1944 roku przebywali tam również internowani żołnierze włoscy, a po stłumieniu powstania warszawskiego, w październiku 1944 roku, w wydzielonej części obozu jenieckiego osadzono około 1000 żołnierzy Armii Krajowej.
Obóz koncentracyjny W kwietniu 1943 roku część obozu Bergen-Belsen została przejęta przez Główny Urząd Gospodarczo-Administracyjny SS (SS-Wirtschafts- und Verwaltungshauptamt – WVHA). Tym samym obiekt ten stał się częścią systemu obozów koncentracyjnych zarządzanego przez SS, choć stanowił przypadek szczególny.