ten drugi funkcjonował pod nazwą obozu budowlanego armii w Bergen-Belsen (). Po ukończeniu budowy kompleksu wojskowego w latach 1938–1939 obóz dla robotników przestał być wykorzystywany zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. Jednak po napaści Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku Wehrmacht zaczął wykorzystywać baraki jako obóz jeniecki.
Obóz w pobliżu Fallingbostel otrzymał oznaczenie Stalag XI-B i stał się jednym z największych obozów jenieckich Wehrmachtu, w którym przetrzymywano nawet 95 000 jeńców z różnych krajów. W czerwcu 1940 roku w dawnym obozie dla robotników budowlanych w Bergen-Belsen umieszczono jeńców belgijskich i francuskich. Obiekt ten został znacznie rozbudowany od czerwca 1941 roku – w ramach przygotowań do inwazji Niemiec na Związek Radziecki – i przekształcony w samodzielny obóz o nazwie Stalag XI-C (311). Przeznaczono go dla 20 000 radzieckich jeńców wojennych;