Janusz Szuber określił Januarego Poźniaka mianem epigona romantyzmu. W jego opinii Poźniak, obok Wincentego Pola, Jana Kantego Podoleckiego, z którymi się przyjaźnił, i Zygmunta Kaczkowskiego dokonał dla nas, sanoczan, rzeczy ważnej – wprowadził ukochaną przez siebie, traktowaną w kategoriach arkadii Ziemię Sanocką do literatury doby romantyzmu i na miarę swoich umiejętności i możliwości wykreował ją jako uczestniczkę ówczesnych prądów myślowych i artystycznych. Janusz Szuber napisał wiersze: pt. January Poźniak, wydany w tomikach poezji pt. Okrągłe oko pogody z 2000, pt. Tam, gdzie niedźwiedzie piwo warzą z 2004 i pt. Pianie kogutów z 2008 oraz Ale zima minie, opublikowany w tomiku poezji pt. Wpis do ksiąg wieczystych z 2009.
Publikacje Elegia na śmierć Ignacego Pollaka. Doktora Filozofii przy Lwowskiéy Wszechnicy Literatury klassycznéy, Estetyki, Paetagogii, wysłużonego Dziekana wydziału Filozofii (1825, Lwów) Żal nad skonem Mikołaja Manowardy, ucznia II. klassy humaniorów (1826, Lwów) Pisny z dawnych lit (1877, Lwów) Pieśni z dawnych lat co przebrzmiały (1882, rękopis) Ziarnka kąkolu (1883, rękopis) Pieśni z lat młodych i pieśni starca (1883, Lwów) Pierwiosnki z przed lat przeszło pięćdziesięciu (1883, Lwów) Zasłuchane w Sanu szumie. Wybór wierszy (2008, Sanok)