Zmarł, nie pozostawiając, poza kilkoma imitatorami, żadnych uczniów. Przez cały wiek XIX był zupełnie zapomniany. Romantycy zachwycali się jego pejzażami, nie znając nawet nazwiska ich twórcy. Na nowo odkryto go i doceniono dopiero na początku XX wieku. Główne zasługi położył tu austriacki historyk sztuki Benno Geiger (1882–1965) – autor kilku książek o malarzu i katalogu jego dzieł. Z okazji dwusetnej rocznicy śmierci artysty w 1949 zorganizowano wielką wystawę jego obrazów w Galleria di Palazzo Bianco w Genui. Katalog wystawy opracował Antonio Morassi (1893–1976). Współcześnie autorką szeregu prac o życiu i twórczości Magnasca jest Fausta Franchini Guelfi.
Magnasco w Polsce W zbiorach polskich znajduje się co najmniej 10 jego obrazów (m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie i Muzeum Czartoryskich w Krakowie)