Wojna z Dobromirem toczyła się jednak ze zmiennym szczęściem i nie przyniosła rozstrzygnięcia. Jego państwo utrzymało się do śmierci Streza w 1215 roku, choć część jego zdobyczy przejęli Bułgarzy. Na tronie bułgarskim po śmierci Piotra zasiadł, dawny zakładnik bizantyński, najmłodszy brat Piotra i Asena, Kałojan. W 1197 Kałojan zadał klęskę wojskom cesarskim pod Arkadiopolem. W 1201 roku szczęśliwie dla Aleksego, zagrożony ze strony Węgier Kałojan zawarł pokój z Bizancjum. Jednocześnie jednak aby uniezależnić się od Bizancjum rozpoczął pertraktacje z Rzymem o przyznanie korony królewskiej, którą ostatecznie otrzymał już po upadku Aleksego III w 1204 roku. Podobne starania podjęli w tym czasie władcy serbscy. Świadectwem słabości Cesarstwa był fakt, że ożeniony z córką Aleksego III Eudoksją Stefan II Nemanjić, starając się o przychylność Rzymu unieważnił swoje małżeństwo i oddalił Eudoksję.
thumb|200px|Henryk VI z żoną Konstancją