Również w 111-osobowym Senacie najliczniejsza była centroprawica.
Zgłoszono pięciu kandydatów do objęcia urzędu Prezydenta: Jan Niecisław Baudouin de Courtenay – kandydat mniejszości narodowych, Ignacy Daszyński – kandydat wystawiony przez PPS, Gabriel Narutowicz – kandydat bezpartyjny wystawiony przez PSL „Wyzwolenie”, Stanisław Wojciechowski – kandydat wystawiony przez PSL „Piast”, Maurycy Zamoyski – kandydat prawicy.
Gabriel Narutowicz jako pierwszy w historii Polski został wybrany na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 9 grudnia 1922, otrzymując 289 głosów liczącego 555 posłów i senatorów Zgromadzenia NarodowegoD. Pacyńska, Śmierć prezydenta, Warszawa 1965, s. 44.. W rozstrzygającej, piątej turze wyborów zyskał poparcie wynoszące zatem 56% głosów parlamentarzystów, podczas gdy Zamoyski, kandydat prawicy, poparty w zasadzie tylko jej głosami, otrzymał niecałe 44% głosów. thumb|Gen. Józef Haller