W styczniu 1930 został przeniesiony z korpusu oficerów artylerii do korpusu oficerów geografów w stopniu majora ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 1,8 lokatą z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w WIG. W październiku 1932 został przesunięty ze stanowiska kierownika Samodzielnego Referatu Ogólnego na stanowisko zastępcy szefa WIG. 12 marca 1933 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1933 i 1. lokatą w korpusie oficerów geografów. Był autorem podręczników do nauki terenoznawstwa i kartografii wojskowej. Od 25 sierpnia 1939 pełnił w zastępstwie obowiązki szefa tegoż instytutu.
17 października 1939 w miejscowości Dubna dostał się do niewoli sowieckiej. 22 i 28 października znajdował się na liście osadzonych w obozie jenieckim w Putywlu, a w listopadzie 1939 został przeniesiony do obozu w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 015/2 z 5 kwietnia 1940. Został zamordowany między 9 a 11 kwietnia 1940 w Lesie Katyńskim. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu.