W sierpniu i wrześniu 1920, w czasie wojny z bolszewikami, służył w Sztabie 1 Armii na stanowisku referenta Oddziału III Operacyjnego.
W latach 1920–1926 pełnił służbę w: Wydziale Szkolenia Departamentu I Broni Głównych i Wojsk Taborowych Ministerstwa Spraw Wojskowych, Wydziale I Regulaminów i Wyszkolenia Oddziału III Sztabu Generalnego WP na stanowisku kierownika Referatu Regulaminów (szefem Wydziału I był wówczas ppłk SG Janusz Gąsiorowski, a kierownikiem Referatu Wyszkolenia - kpt. SG Marian Porwit), Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii na stanowisku instruktora, Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie na stanowisku instruktora artylerii, Referacie Przysposobienia Wojskowego w Warszawie na stanowisku kierownika referatu, pozostając oficerem nadetatowym 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 144. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 59. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 16 maja 1926 wyznaczony został na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Organizacyjno-Mobilizacyjnego Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie.