W 1971 utworzono Problem Węzłowy 06.2.3 pod tytułem Rozwój badań, opracowanie konstrukcji i budowa urządzeń laserowych. Oprócz Instytutu Elektroniki Kwantowej WAT w pracach nad nim uczestniczyło 27 jednostek badawczych (politechniki, uniwersytety oraz instytuty) z całej Polski. Zbigniew Puzewicz, opracowując jego założenia oraz kierując nim, wniósł zasadniczy wkład w proces stworzenia w kraju podstaw nowej gałęzi nauki i aplikacji techniki laserowej. Prowadzone przez szereg lat prace umożliwiły wdrożenie urządzeń laserowych dla wielu dziedzin nauki (w tym medycyny), a także przemysłu i obronności.
Lasery w medycynie Prace w zakresie medycznych zastosowań laserów podjęte przez Zbigniewa Puzewicza, po uruchomieniu pierwszych laserów na ciele stałym (rubinowego i YAG-Nd) oraz laserów molekularnych, zapoczątkowały badania w zakresie medycznych zastosowań laserów w Europie. Koagulator laserowy dedykowany był przede wszystkim mikrochirurgii okulistycznej i stosowany w leczeniu odklejeń siatkówki, do przypalania na dnie oka krwawiących naczyń siatkówki, przy schorzeniach cukrzycowych i gruźliczych, jak również w stanach chorobowych, w których dotychczasowe postępowanie chirurgiczne było niemożliwe.