Opracowanie i zastosowanie w praktyce koagulatora laserowego było znaczącym osiągnięciem polskiej nauki na skalę światową, był on pierwszym tego typu urządzeniem w Europie. W 1965 koagulator został opatentowany i skierowany do produkcji seryjnej w Centralnym Laboratorium Optyki. W latach 1965–1975 powstało siedem typów koagulatorów okulistycznych. Urządzenia te były wykorzystywane w klinikach okulistycznych. W samej Klinice Chorób Oczu Akademii Medycznej w Warszawie zoperowano z ich pomocą 6000 pacjentów w latach 1965–1978.
Zbigniew Puzewicz był inicjatorem oraz kierował nowatorskimi badaniami w zakresie oddziaływania promieniowania laserowego na komórki i tkanki żywe, które doprowadziły do powstania również pionierskich w Europie laserów medycznych CO2. Prace te obejmowały: opracowanie w 1978 pierwszego w Polsce i przekazanego do Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie chirurgicznego lancetu laserowego na CO2 służącego do przeprowadzania operacji na tkankach mocno ukrwionych, cięcia i odparowywania tkanek miękkich oraz koagulacji naczyń krwionośnych w obrębie rozległych pól operacyjnych; przeprowadzenie 21 czerwca 1978 pierwszej w Polsce operacji chirurgicznej z wykorzystaniem lancetu chirurgicznego na CO2 w Instytucie Chirurgii Centrum