Inne działania niepożądane to: hipowolemia (nadmierny spadek objętości płynów ustrojowych) zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipochloremia – aby ich uniknąć, prowadzi się suplementację chlorkiem potasu i związkami magnezu) nadmierna hipotensja zmniejszenie tolerancji na glukozę podwyższenie poziomu lipidów podwyższenie poziomu mocznika i kwasu moczowego we krwi, mogące zwiększać ryzyko wystąpienia dny moczanowej hiponatremia (szczególnie u osób po 75. roku życia lub będących na diecie niskosodowej).
Diuretyki oszczędzające potas mogą natomiast spowodować: hiperkaliemię (nadmierny wzrost poziomu potasu we krwi, szczególnie jeśli są stosowane z innymi lekami zmniejszającymi wydalanie potasu, np. ACEI, sartanami) lub preparatami zawierającymi potas) hiperwolemię (nadmierny wzrost objętości płynów ustrojowych) zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Grupy diuretyków 700px|thumb|center|Schemat obrazujący mechanizm działania poszczególnych grup leków moczopędnych w kanaliku krętym nerki