Rebelię zapoczątkowało morderstwo księdza Pedro de Carpa z Misji Nuestra Señora de Guadalupe de Tolomato (McIntosh County, Georgia), kolejną ofiarą stał się duchowny Blas Rodrigues z Misji Tupiqui, który zginął 3 dni później. Kolejne dni przyniosły nowe ofiary po stronie hiszpańskiej. Należeli do nich księża Miguel de Auñon oraz Antonio de Badajoz z Misji Guale położonej na wyspie St. Catherine (Liberty County), którzy zostali zatłuczeni na śmierć maczugami. Do listy ofiar wśród duchownych dołączył wkrótce Francisco de Veráscola, który zginął w Misji Santo Domingo de Asao położonej na wyspie St.-Simon (Glynn County), a ksiądz Francisco Dávila z Misji Talapo (McIntosh County) dostał się do niewoli. Uskrzydleni sukcesami Indianie Guale w sile 400 ludzi zaatakowali na łodziach Misję San-Pedro-de-Mocama na wyspie Cumberland (Camden County).
Chcąc położyć kres rebelii, gubernator Gonzalo Mendez de Canzo wysłał w rejony walk 150 żołnierzy piechoty. Hiszpanie zniszczyli wioski i spichlerze Indian Guale, paląc zboża i niszcząc wszystkie łodzie, na które się natknęli. W rok po wybuchu walk (1598) podczas walki w wiosce Yfusinique (wyspa St. Simon) zabito przywódcę buntowników Juanillo. Jego skalp przesłano gubernatorowi Canzo w St.