Instytucje te służyły jako swego rodzaju szkoła, w której szejk mógł uczyć swoich uczniów sposobów specyficznego ṭarīqah (, bractwo lub bractwo sufickie). Były również wykorzystywane jako miejsce kultu, gdzie szejk mógł obserwować członków określonego bractwa sufickiego i pomagać mu na wewnętrznej ścieżce do (, ostateczna prawda lub rzeczywistość).
Żeński Sufizm Inne użycie słowa ribat odnosi się do pewnego rodzaju klasztoru lub domu rekolekcyjnego dla sufickich kobiet. Żeńskie szejki (), średniowieczne badaczki prawa oraz duża liczba wdów i rozwódek żyły w abstynencji i oddawały cześć w ribatach.
Przypisy
Bibliografia Sourdel D., Sourdel J., Cywilizacja islamu (VII-XIII w.), PIW, Warszawa 1980.
Kategoria:Architektura islamu