Kariera polityczna Po uzyskaniu przez Indie niepodległości Shastri został powołany na sekretarza stanu w jego rodzinnym stanie, Uttar Pradesh. Wkrótce został stanowym ministrem ds. policji i transportu. Jako minister wdrażał w Indiach nowoczesne reformy, jako pierwszy zadecydował o przyjmowaniu kobiet na stanowisko konduktora a jako minister ds. policji zadecydował aby policja zamiast używania pałek lathi używała armatek wodnych.. W 1951 roku, Shastri został sekretarzem generalnym Ogólnoindyjskiego Komitetu Kongresu, był odpowiedzialny za dobór kandydatów partii, reklamę i kampanię wyborczą IKN. Odegrał dużą rolę w sukcesach wyborczych partii w latach 1952, 1957 i 1962 roku. W wyborach w 1952 roku dostał się do Rajya Sabha, uzyskując 69% poparcia. Od 13 maja 1952 roku do 7 grudnia 1956 roku pełnił funkcje ministra kolei i transportu rządu centralnego. Dymisję ze stanowiska złożył we wrześniu 1956 roku po wypadkach kolejowych w Ariyalur i Mahbubnagar. Zobowiązał się do przyjęcia moralnej i konstytucyjnej odpowiedzialności za wypadek. Premier Nehru oświadczył, że przyjmuje dymisję, jednak Shastrhi nie był w żaden sposób odpowiedzialny za wypadek.. Do rządu Shastri wrócił po wyborach w 1957 roku, najpierw jako minister transportu i komunikacji, a następnie jako minister handlu i przemysłu.