12 lipca 1934 roku doszło do katastrofy B-534.1. Z wraku udało się odzyskać silnik i pilota. Po trzynastu miesiącach odbudowano prototyp, który skierowano do oblotu 26 sierpnia 1935 roku. Podczas lotów badawczych 17 września 1935 roku dokonano lądowania na drodze publicznej. Piloci dokonali zmiany zapoznawczej z maszyną, a podczas podchodzenia do lądowania samolot wpadł w korkociąg i uległ zniszczeniu zabijając pilota Dragouna. 5 września 1933 oblatano drugi prototyp o oznaczeniu B-534.2, które przemianowano na B-534.II z powodu braku zakupu przez ministerstwo obrony i pozostaniu na własności zakładów lotniczych celem prób i pokazów. Zastosowano w nim zamkniętą kabinę, wymontowano karabiny maszynowe i zamontowano owiewki na podwozie. 14 lub 18 kwietnia 1934 roku ustanowiono rekord prędkości wynoszący 365,744 km/h z maksymalną chwilową wynoszącą 395 km/h. W lipcu samolot wysłano na pokazy do Jugosławii gdzie musiał lądować awaryjnie. Przy próbie startu pilot zawadził o drzewo co skutkowało rozbiciem samolotu z możliwością naprawyLeszek A. Wieliczko, Avia B-534, [w:] Lotnictwo, Warszawa: Magnum-X sp. z o.o., styczeń 2019 (1-2/2019), s. 86-87, ISSN 1732-5323 (pol.).