W okresie od 1930 do 1939 był przewodniczącym egzekutywy dzielnic partyjnych Annopol i Praga oraz komendantem oddziałów Akcji Socjalistycznej w tych dzielnicach. Od 1933 do 1939 był członkiem Warszawskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS.
Wojna i okupacja We wrześniu 1939 brał udział w organizowaniu obrony Warszawy jako członek Robotniczego Komitetu Samopomocy Społecznej i Zespołu Socjalistycznych Organizacji Robotniczych. Był jednym z dowódców oddziałów Robotniczej Brygady Obrony Warszawy, walczących w składzie 1 pułku obrony Pragi; został ranny, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari i awansowany do stopnia podporucznika.
W październiku 1939 wszedł w skład Komitetu V Obwodu PPS-WRN Praga, gdzie został dowódcą-organizatorem V batalionu Gwardii Ludowej PPS-WRN i kierownikiem Wydziału Wojskowego Komitetu V Obwodu. Na skutek donosu został aresztowany przez funkcjonariuszy Kommandeur der Sicherheitspolizei und des Sicherheitsdienstes für den Distrikt Warschau w Choszczówce pod Warszawą i 13 maja 1941 osadzony w więzieniu Pawiak w Warszawie. 29 maja 1941 został przywieziony do KL Auschwitz transportem z Warszawy. W obozie otrzymał numer 16929. Tutaj był zatrudniony w różnych komandach. Zapewne w styczniu 1942 r. przeniesiono go na kwarantannę zwolnieniową w bloku 11. Po czym 8 lutego 1942 r.