Twierdza w czasie wojen i pokoju W czasie I wojny światowej dowództwo armii rosyjskiej prawdopodobnie nie zamierzało bronić twierdzy, ponieważ jej wyposażenie przekazywane było jednostkom frontowym, np. Front Południowo-Zachodni otrzymał 160 dział ciężkich, będących dotychczas na wyposażeniu twierdzy. Zarządzono ewakuację ludności, a wartościowe mienie z twierdzy wywieziono. W 1915 roku twierdza padła po dwudniowym oblężeniu, którego dokonały wojska armii austro-węgierskiej. Część z umocnień została zniszczona przez wycofujących się Rosjan. Natomiast Niemcy i Austriacy wzmocnili wschodni pierścień obrony twierdzy kilkudziesięcioma schronami. W 1918 roku w kasynie oficerskim w twierdzy podpisano traktat pokojowy, kończący wojnę Niemiec i Austro-Węgier z Rosją. Okupacja niemiecka Brześcia trwała od 1915 do lutego 1919 roku.
Wojsko Polskie zdobyło twierdzę brzeską na początku lutego 1919 roku, po walkach z oddziałami armii niemieckiej. W walkach o twierdzę wzięły udział, m.in. 22 Pułk Piechoty i 34 Pułk Piechoty. Pierwsza defilada wojsk polskich w Brześciu przed gen. Antonim Listowskim miała miejsce 13 lutego, a 27 marca 1919 Naczelny Wódz mianował płk Andrzeja Opatowicza komendantem twierdzy Brześć Litewski.