Wellsa został obsadzony w dwóch rolach jako biznesmen/pilot John Cabal i wnuk pilota/szef rządu Oswald Cabal.
W 1930 na Broadwayu zrealizował komedię Symfonia w dwóch bemolach na podstawie książki Ivora Novello. W 1931 zagrał tytułowego duńskiego księcia w broadwayowskim Hamlecie. W latach 1938–1939 świecił triumfy na Broadwayu w tytułowej roli Abrahama Lincolna w sztuce Abe Lincoln in Illinois autorstwa Roberta E. Sherwooda. W latach 1941–1952 pracował w radiu, czytając m.in. Wichrowe Wzgórza Emily Brontë.
Wystąpił również w filmowej wersji sztuki w tej samej roli Prezydenta Abrahama Lincolna. Za występ otrzymał nominację do Oscara. W późniejszych latach jeszcze kilkakrotnie wcielał się w postać Lincolna, w tym w programie satyrycznym Ford Star Jubilee (1956) i filmie Jak zdobywano Dziki Zachód (1962).
Dostał angaż do filmu Arszenik i stare koronki (1944) w reżyserii Franka Capry. Grał w takich filmach jak: Sprawa życia i śmierci, Żałoba przystoi Elektrze i Opętana.