Kariera polityczna W latach 1780–1781 Rawdon zasiadał w irlandzkim parlamencie reprezentując okręg Randalstown. W 1783 r. otrzymał tytuł 1. barona Rawdon w parostwie Wielkiej Brytanii i zasiadł w brytyjskiej Izbie Lordów. Po śmierci ojca w 1793 r. odziedziczył tytuł 2. hrabiego Moira, a po śmierci matki w 1808 r. 14. barona Hastings. W 1817 r. otrzymał tytuły markiza Hastings, hrabiego Rawdon i wicehrabiego Loudoun.
Pod koniec lat 80. zaprzyjaźnił się z księciem Walii. W 1788 r. poparł go podczas kryzysu regencyjnego. W 1789 r. zmienił nazwisko na „Rawdon-Hastings”, aby odziedziczyć posiadłości swojego wuja. Nawoływał do przeprowadzenia reform w Irlandii, mimo początkowego sceptycyzmu poparł ostatecznie projekt unii Wielkiej Brytanii i Irlandii. Popierał również projekt równouprawnienia katolików.
Był związany ze stronnictwem wigów. W latach 1806–1807 był generałem artylerii w Gabinecie Wszystkich Talentów. Blisko związany z księciem Walii otrzymał w 1812 r. misję utworzenia rządu po zabójstwie Spencera Percevala, ale misja ta zakończyła się niepowodzeniem. 12 czerwca 1812 r. otrzymał Order Podwiązki.