Ogień z muszkietów Orgóñeza spowodował co prawda zamieszanie w szeregach atakujących, jednak ukształtowanie terenu uniemożliwiło dowódcy rozbicie przeciwnika oddziałem jazdy, a piechota Almagra dostała się pod morderczy ostrzał z broni palnej.
W trakcie walk piechoty zarówno Pizarro jak i Orgóñez posłali w końcu do boju wojska kawalerii z obu skrzydeł. Z okrzykiem: "Za króla i Pizarro!" obaj dowódcy na czele jazdy pogalopowali naprzeciwko siebie. W trakcie tej beznadziejnej walki trafiony kulą z muszkietu Orgóñez spadł z konia, by po chwili zostać otoczonym przez sześciu ludzi. Zapytał wówczas, czy może poddać się komuś równorzędnemu sobie. Wówczas do niewoli wziął go sługa Pizarra Fuentes, który po chwili ściął głowę Orgóñezowi. Śmierć dowódcy spowodowała zamieszanie w szeregach jego wojsk, które rozpoczęły odwrót. Śmierć poniósł także drugi z oficerów Almagra Gonzalo Calvo de Barrientos. Równocześnie trwały walki piechoty Almagra z przeciwnikami, jednak po godzinnym boju rozpoczęły odwrót do Cuzco. Klęsce bezsilnie przyglądał się ze swojego stanowiska na wzgórzu Almagro, który po bitwie powrócił do miasta. Po okołu dwóch godzinach walki, na pole bitwy wkroczyli przyglądający się walce miejscowi Indianie, którzy obrabowali ciała okołu 200 poległych.
Bibliografia
Kategoria:Bitwy w 1538 Kategoria:Bitwy w historii Hiszpanii