Przykłady stosowania taktyki Starożytność Scytowie przeciw wojskom Dariusza I. W efekcie III wojny punickiej Kartagina została zdobyta przez Rzymian i całkowicie spalona (146 p.n.e.). Burzenie miasta trwało 17 dni. Rzymianie zatruli okoliczną ziemię solą, aby nie była zdatna do uprawy. Memnon z Rodos zalecał zastosowanie techniki przeciw armii Aleksandra Wielkiego, ale jego propozycja została odrzucona przez dowódców. W 52 roku p.n.e. Wercyngetoryks, książę Arwernów, próbował zatrzymać wojska Juliusza Cezara taktyką spalonej ziemi. Częściowo opóźnił przemarsz wojsk i zatrzymał natarcie w Galii Przedalpejskiej. Zmusił przeciwnika do wycofania się na południe. Jednak finalnie, rok później, Cezar zdobył Galię.
Średniowiecze Podczas inwazji Normanów na Anglię, taktykę stosował Wilhelm Zdobywca. Za jej pomocą ugruntował również władzę w zdobytym królestwie. Podczas III wyprawy krzyżowej, po przegranej bitwie pod Arsuf, Saladyn stosował taktykę przeciwko wojskom krzyżowców.