Twórczość Alojzy Nagel zaczął pisać dość wcześnie, bo już w szkole, i w dwóch językach: po polsku i łacinie. Za namową Lecha Bądkowskiego zaczął pisać po kaszubsku. Trafił do Koła Młodych przy gdańskim oddziale ZLP, a w 1953 r. zadebiutował jako poeta w „Dzienniku Bałtyckim”, gdzie wydrukował kilka rymowanych kaszubskich bajek z morałem. Publikował w takich pismach jak: „Kamena”, „Kaszëbë”, „Litery”, „Gromada – Rolnik Polski”, „Biuletyn Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego” czy „Pomerania”. W połowie lat 60. wstąpił do Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Lublinie. W „Pomeranii” pisywał też kaszubskie felietony pod pseudonimem. Wiele jego wierszy ukazało się w rozmaitych antologiach, było też tłumaczonych na kilka języków, m.in. na niemiecki, i opatrywanych muzyką.
W 1968 r. Nagel otrzymał wejherowską Nagrodę Remusa, a w 1970 r. ukazał się pierwszy samodzielny tom jego wierszy pt. „Procem nocë”, zawierający 30 utworów. Nazwisko autora na stronie tytułowej podano jako „Nagiel”;