W związku z trudną sytuacją materialną wstąpił po stanie wojennym do kontrolowanego przez nowe władze Związku Literatów Polskich. Krótko mieszkał w rodzinnym Kielnie, a lata od 1986 r. spędził w Gdyni w domu „Za falochronem” w dzielnicy Witomino-Radiostacja. Jego 65. urodziny były okazją do oddania mu choć w części należnego hołdu. Nagel otrzymał wtedy m.in. Nagrodę literacką wojewody gdańskiego (którym był Maciej Płażyński) za rok 1994. W maju 1995 r. w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie zorganizowano wystawę „Alojzy Nagel – życie i twórczość” oraz obchody ku czci twórcy, na których A. Nagel był obecny. W ostatnich latach życia miał poważne problemy ze zdrowiem i stale przebywał w ośrodku w Chwarznie. Tam zmarł 19 lipca 1998 r. Pochowany został 23 lipca 1998 r. w Kielnie. W pierwszą rocznicę śmierci Gmina Szemud i Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie ufundowało okazały nagrobek poecie.