Ksawerego Rottera 1860–1881 stopniowe naprawy wystroju bazyliki 1900–1906 po pożarze i zawaleniu się wieży 15 sierpnia 1900 odbudowa według projektu architekta Józefa Dziekońskiego i architekta Stefana Szyllera, odsłonięcie gotyckiej ściany zachodniej kościoła 1911–1926 restauracja wnętrza bazyliki przy udziale architekta Stefana Szyllera, malarza Juliana Makarewicza, sztukatora Franciszka Silewicza i złotnika Franciszka Sidorowicza 1975–1977 oczyszczenie sztukaterii i polichromii sklepienia bazyliki 2009–2012 kompleksowe prace remontowo-konserwatorskie w bazylice oraz badania archeologiczne, wymiana posadzki oraz instalacji wentylacyjnej

Architektura i wyposażenie Kościół jest orientowany. Składa się z mocno wydłużonego prezbiterium, nawy głównej, dwóch naw bocznych, czterech kaplic, kruchty, zakrystii oraz krypt grobowych. Dwuspadowy dach nawy kryty jest blachą miedzianą, z wieżyczką (sygnaturką).

Kruchta thumb|250px|Wejście główne do bazyliki jasnogórskiej|lewo Wybudowana około 1631 w stylu manierystyczno-barokowym mieści główne wejście do bazyliki.