W latach 1850–1855 i 1863–1887 redagował „Moskowskije wiedomosti”, ponadto w latach 1856–1887 współredagował „Russkij Wiestnik”. Redagując periodyki, początkowo starał się utrzymać kurs umiarkowany, lawirując między obozem rządzącym a ruchem rewolucyjno-demokratycznym.
Zmiana stosunku do Polski i Polaków W tym czasie jego stosunek do Polaków był życzliwy – zatrudniał ich i przyjmował na salonach; uchodził też za wielbiciela twórczości Adama Mickiewicza. Zmianę przyniósł rok 1862. Wzrost nastrojów patriotycznych w Królestwie Polskim oraz pogłębienie się postaw nacjonalistycznych przy zaniku nastrojów rewolucyjnych w społeczeństwie rosyjskim zdecydowało, że Katkow przeszedł na pozycje nacjonalistyczne, antypolskie i antydemokratyczne, mając przy tym pełne poparcie władz rosyjskich, a jako swój atut – dużą znajomość spraw polskich i Polaków. Rozpoczął wojnę publicystyczną ze swoim dawnym kolegą, a ówcześnie największym krytykiem ustroju Rosji i przyjacielem Polski, Aleksandrem Hercenem, którego uznał za swojego głównego wroga. Wybuch powstania styczniowego sprawił jednak, że za swoich pierwszoplanowych przeciwników uznał Polaków i ich dążenia niepodległościowe. Poparł ideę stłumienia powstania wszelkimi dostępnymi metodami i całkowitej unifikacji ziem Królestwa Polskiego z Rosją.