Wbrew tym zamierzeniom do realizacji projektu wówczas nie doszło, Raczyńskiego absorbowały bowiem inne zobowiązania, m.in. fundacja Złotej Kaplicy, monumentalnego grobowca Mieszka I i Bolesława Chrobrego w poznańskiej archikatedrze, a w późniejszym czasie konflikty związane z jej wyposażeniem wynikłe na forum sejmu prowincjonalnego Wielkiego Księstwa Poznańskiego oraz poczucie niezrozumienia przez społeczeństwo wielkopolskie, które wpłynęły destrukcyjnie na stan jego zdrowia psychicznego. Pogrążony w głębokiej depresji arystokrata popełnił samobójstwo 20 stycznia 1845, odstrzeliwując sobie głowę z niewielkiej armatyHrabia, zostawszy sam na wyspie, ustawił na progu domku szwajcarskiego nabitą armatkę, ukląkł przed nią, przyłożył twarz do wylotu lufy i zapalił proch świecą przywiązaną do kija. Kula rozerwała prawie całą jego głowę, rozrzucając w dość dużym promieniu od armatki cząstki mózgu i czaszki. na Wyspie Edwarda w Zaniemyślu, gdzie zwykł urządzać inscenizowane bitwy morskie. W sporządzonym krótko przed śmiercią testamencie Raczyński polecił swemu synowi Rogerowi m.in. dokończenie podjętych zobowiązań związanych z Domem dla pozornie zmarłych, co ten uczynił.