Konstrukcja thumb|Parowóz serii ČSD 375.007 w Narodowym Muzeum Techniki w Pradze Parowóz pospieszny o układzie osi 1’C2’ (1-3-2), z czterocylindrowym silnikiem sprzężonym na parę przegrzaną (1’C’2n4v). Ostoja miała konstrukcję kombinowaną: w przedniej części, do ostatniej osi wiązanej, blachownicową, a w tylnej belkową. Parowóz miał trzy osie wiązane, z kołami o średnicy 2140 mm. Przednia oś toczna, o wychyleniu 28 mm w każdą stronę, tworzyła z pierwszą osią wiązaną (o wychyleniu 22 mm w każdą stronę) wózek Kraussa-Helmholtza. Napędowa była druga oś wiązana, z obrzeżami podciętymi o 9 mm. Dwie tylne osie toczne były zawieszone na dyszlowym wózku Bissela, z czopem skrętu w odległości 1100 mm przed pierwszą z nich (maksymalne wychylenie tylnej osi wynosiło 52 mm). Wszystkie koła toczne miały średnicę 1034 mm.
Masa parowozu próżnego wynosiła 79,2 t, a służbowa 86 ton (w przypadku serii 310.300 odpowiednio 81,1 t i 88,7 t). Nacisk osi wynosił 14,7 t (w przypadku serii 310.300 – 15,4 t). Długość parowozu wynosiła 13 011 mm, a rozstaw osi skrajnych 10 450 mm.