Na stanie PKP znalazło się 12 parowozów Pn12 oznaczonych numerami inwentarzowymi Pn12-1 do Pn12-12 oraz 10 sztuk z kotłami projektu Johana Brotana oznaczone numerami Pn12-13 do Pn12-22. Pracowały na dotychczasowym obszarze, będąc przydzielone do parowozowni w Rzeszowie i Lwowie (DOKP w Krakowie i we Lwowie). Obsługiwały m.in. trasę Lwów – Kraków – Katowice. W połowie lat 30. Pn12 zostały zastąpione tam przez nowe Pt31 i większość skierowano w 1936-37 roku do DOKP w Radomiu. W połowie 1938 roku skoncentrowano je w Kowlu i służyły następnie na Wołyniu. Jeden parowóz Pn12-3 został zniszczony w katastrofie kolejowej 7 lutego 1931 roku. Po klęsce Polski w 1939 r. ocalałe maszyny Pn12 przejęły koleje Ludowego Komisariatu Transportu (NKPS) ZSRR (17 egz.) oraz III Rzeszy (4 egz.).
Po wojnie rewindykowano 10 lokomotyw Pn12, które otrzymały nowe numery od 1 do 7, natomiast trzy z nich mylnie zaliczono do serii Pn11 (Pn11-7, 8, 9). Nie podjęto ich naprawy i ostatecznie skreślono ze stanu PKP w 1950 roku.