Majdańskiego została ujawniona w czasie rozprawy rehabilitacyjnej członków LND 19 lutego 1992.

Zmarł w Warszawie i pochowany został na cmentarzu w Wawrze.

Poglądy Od 1937 roku prowadził kampanię antyaborcyjną, publikując artykuły w „Prosto z mostu” i „Rycerzu Niepokalanej”. W tym ostatnim współpracował ze św. Maksymilianem Marią Kolbe, podejmując kampanię na jego zamówienie, kontynuowaną po wojnie w publikacjach książkowych i czasopismach.

Występował przeciwko lewicowym nurtom w środowisku nauczycieli, co przed II wojną światową było powodem przenoszenia między placówkami szkolnymi i oceniane jako kontrowersyjne, a w PRL uniemożliwiło publikację napisanych prac (w 2008 roku zachowanych było około 100 nieopublikowanych rękopisów, w tym Pielęgnowanie śmiertelności opisujące praktyki zabijania noworodków).

Występował przeciwko postawom hedonistyczno-konsumpcyjnym, aborcji i antykoncepcji opowiadając się jednocześnie za autodyscypliną i ascezą. W swojej pracy koncentrował się na wpływie czynnika ludnościowego na losy państw i cywilizacji, stając w obronie rodziny i zakazu aborcji. Był autorem projektu ustawy o ochronie rodziny, macierzyństwa i dziecka poczętego, a jego działania dotyczyły zagadnień z pogranicza etyki, demografii, medycyny i pedagogiki.