Doświadczenie niewoli znalazło później odzwierciedlenie w jego utworach, między innymi w opowieści jeńca zamieszczonej w pierwszej części Don Kichota.
Działalność redempcyjna była kontynuowana także w XVII i XVIII wieku. Wraz z ograniczeniem korsarstwa i stopniowym zanikiem niewolnictwa na Morzu Śródziemnym tradycyjne wyprawy traciły na znaczeniu. Zakon zaczął w większym stopniu prowadzić działalność duszpasterską, szpitalną, edukacyjną i misyjną, zachowując ideę niesienia pomocy ludziom pozbawionym wolności.
Trynitarze bosi i trzewiczkowi
Pod koniec XVI wieku, pod wpływem reformy katolickiej związanej z postanowieniami Soboru trydenckiego, w zakonie pojawiło się dążenie do przywrócenia surowszego przestrzegania pierwotnej reguły. Głównym inicjatorem reformy był hiszpański trynitarz Jan Chrzciciel od Poczęcia, który postulował ograniczenie własności klasztorów, ściślejsze zachowywanie ubóstwa, rozwój życia kontemplacyjnego oraz powrót do pierwotnej prostoty wspólnoty założonej przez Jana de Mathę.