Proces odbudowy PPS po rozpoczęciu wojny został zakończony na XII Zjeździe PPS w Piotrkowie Trybunalskim w styczniu 1916.
Władze PPS Frakcja Rewolucyjna Listopad 1906 – marzec 1907 Centralny Komitet Robotniczy: Witold Jodko-Narkiewicz ps. „Ignacy”, Stanisław Tor ps. „Felek”, Feliks Turowicz ps. „Szczepan”, „Adam”. Po wyjeździe Jodko-Narkiewicza za granicę, na jego miejsce wszedł Leon Wasilewski ps. „Artur”. Marzec 1907: Centralny Komitet Robotniczy (wybrany na X Zjeździe PPS): Tytus Filipowicz ps. „Teodor” (zachorował i wyjechał w połowie 1907 r. do Rosji), Władysław Mech ps. „Andrzej” (we wrześniu 1907 wyjechał do Kijowa), Stanisław Jędrzejewski ps. „Ryszard”, Michał Sokolnicki ps. „Leszek” (funkcjonował do września 1907 r.), Mieczysław Dąbkowski ps. „Paweł”. W 1908 r. w składzie CKR znajdowali się Aleksander Sulkiewicz, Józef Frejlich i Stanisław Jędrzejewski (aresztowany w maju 1908 r.). Wrzesień 1909 Centralny Komitet Robotniczy (wybrany na XI Zjeździe PPS): Józef Piłsudski ps. „Mieczysław”, Witold Jodko-Narkiewicz ps. „Ignacy”, Tytus Filipowicz ps. „Stefan I”. W 1912 wyjechał za granicę Filipowicz, a następnie w 1914 Jodko-Narkiewicz. W wyniku kooptacji w marcu 1914 r.