W latach 1930–1932 dyrektor fabryki perfum w Moskwie, 1932–1936 szef zarządu państwowego trustu perfumeryjnego. Na tym stanowisku postawiła sobie za cel popularyzacje perfum wśród kobiet w ZSRR. Perfumy wciąż uchodziły za towar luksusowy. Spopularyzowała perfumy „Czerwona Moskwa”, które wywodziły się z tego samego zapachu co Chanel No. 5. Od czerwca 1936 do listopada 1937 szef Głównego Zarządu Przemysłu Perfumeryjno-Kosmetycznego, Syntetycznego i Mydlarskiego Ludowego Komisariatu Przemysłu Lekkiego ZSRR.
Od listopada 1937 do 19 stycznia 1939 zastępca ludowego komisarza przemysłu lekkiego ZSRR, od 19 stycznia do 21 listopada 1939 ludowa komisarz przemysłu rybnego ZSRR, od 21 marca 1939 do 20 lutego 1941 zastępca członka KC WKP(b). Od 20 listopada 1939 do 10 maja 1941 szef Głównego Zarządu Przemysłu Tekstylno-Galanteryjnego Ludowego Komisariatu/Ministerstwa Przemysłu Lekkiego RFSRR.