Trzy lata później, 1 stycznia 1965, Prezes Centralnego Urzędu Geologii powołał go na stanowisko samodzielnego pracownika naukowo-badawczego w Instytucie Geologicznym w Warszawie.
W kwietniu 1966 został oddelegowany do pracy w ramach projektów ONZ, najpierw na Madagaskarze (1966-1968), a następnie w Nigrze i Górnej Wolcie (1968-1970). Zatrudniony na stanowisku geochemika organizował tam laboratoria geochemiczne i prowadził terenowe prace poszukiwawcze. Wraz z zespołem pracowników ONZ i miejscowym personelem prowadził poszukiwania metodą geochemiczną na obszarze wielu tysięcy kilometrów kwadratowych. W wyniku tych prac odkryte zostały liczne anomalie geochemiczne, których treść miała być rozpoznana w ramach następnych projektów. Był także na pewien czas oddelegowany do Sassandra na Wybrzeżu Kości Słoniowej, gdzie również organizował i uruchamiał laboratorium geochemiczne.
Po powrocie do kraju w drugiej połowie 1971 zajmował się w Instytucie Geologicznym badaniami mineralogicznymi z zastosowaniem mikroskopu elektronowego.