Może on być również skojarzony z niektórymi chorobami cechującymi się głównie (a przynajmniej nie tylko) objawami pozaocznymi; objawy takich chorób w których występuje dodatkowo zespół Duane’a określa się mianem „Duane dodatnich”. Wśród tych chorób i objawów należy wyróżnić: zespół Klippla-Feila zespół Goldenhara zespół Wildervancka zespół Holt-Orama zespół kwiatu powoju zespół Verloesa-Depreza zespół Marcusa Gunna autyzm różnobarwność tęczówki embriopatia talidomidowa warianty kolobomy odbiorcze defekty słuchu pochodzenia nerwowego
Objawy i diagnoza Choroba jest prawie zawsze rozpoznawana przed 10 rokiem życia i jest przyczyną 1–5% przypadków zeza (dokładniejsze francuskie badania z 1996 roku podają wartość 1,9%Mehel E, Quére MA, Lavenant F, Pechereau A. Epidemiological and clinical aspects of Stilling-Turk-Duane syndrome. J Fr Ophtalmol. 1996;19(8-9):533-42.). Jej objawy związane są z niewłaściwym rozwojem (aplazja, hipoplazja) nerwu odwodzącego odpowiadającego w oczodole za unerwienie mięśnia prostego bocznego. Pacjenci z zespołem Duane’a nie mogą wykonać ruchu odwodzącego oka (tzn. w kierunku ucha). Większość z nich ma również bardzo ograniczoną możliwość jego przywiedzenia (tzn. spojrzenia w kierunku nosa).