Jednym z poważnych problemów był przerost odłogów. Za kadencji Bardla opracowano przepisy, które w drodze rozporządzenia określały kompetencje Urzędu Zagospodarowania Odłogów. Zasady jego działania wzbudziły opór środowisk konserwatywnych, które postrzegały je jako odpowiadające interesom chłopskim. Minister rzeczywiście preferował interesy tej grupy, czego dowodem był okólnik ministerialny odbierający prawo dzierżawienia majątków państwowych przez właścicieli ziemskich i członków ich rodzin. Ustawa dotycząca zasad dzierżawienia niezagospodarowanych majątków rolnych została uchwalona przez sejm w marcu 1920 r.
Bardel popadł w konflikt z ministrem skarbu Władysławem Grabskim o zarządzanie eksportem drewna. Utworzono kompromisowy urząd - Państwowy Urząd Eksportu Drewna. Bardel jako minister był krytykowany przez swój obóz polityczny w związku z pracami nad ustawą parcelacyjną, a gdy nie akceptujący polityki zagranicznej gabinetu PSL - Piast wycofał swoich ministrów, rząd Skulskiego upadł.
Po oskarżeniu go przez Macieja Rataja o nadużywanie stanowiska ministra dla osiągania korzyści materialnych Bardel 15 listopada 1921 roku zrzekł się mandatu poselskiego i w tym samym miesiącu ustąpił z władz partyjnych oraz wycofał z życia publicznego.