Żądał przejęcia przez państwo na potrzeby reformy rolnej nadwyżek z gospodarstw: o powierzchni od 60 do 180 ha na terenach „gęsto zaludnionych”; posiadających areał ponad 180 ha w województwach utworzonych na terenie byłego Królestwa (wraz z województwem białostockim) oraz zaboru austriackiego; zajmujących powierzchnię ponad 400 ha na pozostałych terenach państwa polskiego. Ponadto proponował wywłaszczenie „rodzin panujących”. Argumentował, że celem szybko wprowadzanych zmian byłoby pozyskanie chłopów dla interesów państwa. Oprócz pełnienia funkcji ministra, kierował Komitetem Głównym Pomocy Rolnej, koordynującym działania analogicznych instytucji regionalnych powołanych w tym czasie na obszarze byłego Królestwa. Głównym zadaniem było dostarczanie rolnikom zbóż siewnych, nasion i ziemniaków.