Integralne style poppingu Animation – polega na odwzorowaniu bohatera filmu i naśladowaniu jego ruchów. Wygląda to jak animacja poklatkowa. Boogaloo – Boogaloo jest to technika, w której popper sprawia wrażenie, że jest z gumy, jego ruchy wyglądają tak, jakby tancerz był płynny (ang. liquid). Crazy legs – (ang. szalone nogi) Styl polegający na szybkich ruchach nogami. Został zainspirowany stylem słynnego b-boya Crazy Legsa. Floating, Gliding i Sliding – technika, dzięki której dla widza tancerz wydaje się nie chodzić po ziemi, lecz się po niej ślizgać, wykonując np. backslide (potocznie nazywany moonwalk). Miming – technika, w której popper udaje mima w rytm bitu. Puppet – styl polegający na wykonywaniu ruchów inspirowanych kukiełkami i marionetkami. Struting – styl powstały w San Francisco w stanie Kalifornia w 1970 roku. Tutting – zainspirowany sztuką antycznego Egiptu, tutting pozwala na wykonywanie geometrycznych pozycji oraz ruchów za pomocą ciała. Nazwa zaczerpnięta od faraona Tutenchamona, zdrobniale nazwanego „Tut”. Vibrating – Spinanie mięśni bardzo mocno, co wprawia je w drżenie. Waving – Jedna z podstawowych technik poppingu polegająca na tworzeniu fali, które porusza się po ciele tancerza. Ticking – Bardzo trudny styl polegający na szybszym popowaniu (najczęściej podwójnym, zwanym double pop).