Dotyczy w tym samym stopniu przetrwania na odludziu w górach lub w lesie, jak i trzęsienia ziemi, wichury, pożaru czy powodzi, a także uniknięcia skutków ludzkiej agresji czy autodestrukcji (depresji, nałogów itp.). Gromadzona wiedza, doskonalona w indywidualnych bądź grupowych ćwiczeniach, ma prowadzić do ogólnej sprawności psychofizycznej, której specyfikę Kwiatkowski nazywa „stałą gotowością do ratownictwa”.
W lipcu 2008 odbyła się pierwsza w Polsce konferencja naukowa poświęcona survivalowi, zorganizowana przez Wyższą Szkołę Zawodową w Białej Podlaskiej przy współudziale AWF z Warszawy i Krakowa. W wyniku prowadzonych rozważań została wydana praca zbiorowa – pierwsze polskie naukowe opracowanie na temat survivalu.
Jedną z istotnych postaci propagujących w praktyce survival jest Ryszard Franciszek Makowski, który wprowadzał jego elementy do pracy z trudną młodzieżą, kiedy był dyrektorem zakładu poprawczego w Laskowcu. Niezależnie od niego survival w resocjalizacji stosował z powodzeniem Krzysztof J. Kwiatkowski. Survival stosowany w resocjalizacji jest jedną z bardziej skutecznych metod oddziaływania na wychowankówR.F.