Był on także bardziej technologiczny i podobny do projektów już znanych rosyjskim stoczniom, z artylerią średnią w kazamatach zamiast w komplikujących projekt wieżach, a sam kontraktowy czas budowy okrętu prototypowego był prawie półtora raza krótszy od „Cesariewicza” (30 wobec 46 miesięcy). Warto także zauważyć, że pancerniki typu Retwizan mogłyby z dużym prawdopodobieństwem spisać się lepiej w bitwie pod Cuszimą, niż czwórka typu Borodino; przy tym na skutek wprowadzonych zmian, seryjne pancerniki typu Borodino miały słabsze opancerzenie zarówno od „Cesariewicza”, jak i „Retwizana”. Co więcej, „Retwizan” okazał się o ponad 1,5 mln. rubli tańszy od „Cesariewicza” i podobny w cenie do „Oslabii”. „Retwizan” nie ustępował japońskiemu pancernikowi „Mikasa” budowy brytyjskiej, prezentującemu ówczesne szczytowe osiągnięcia w dziedzinie konstrukcji okrętów. W szczególności podobny był schemat i grubość pancerza kadłuba, natomiast „Mikasa” miał jedynie nieco lepsze opancerzenie artylerii, lecz był większym okrętem, nie wiązanym nieracjonalnymi rosyjskimi ograniczeniami wyporności. Z rosyjskich nowych projektów podobny do „Retwizana” był „Potiomkin”, będący dalekim rozwinięciem typu Pierieswiet, lecz miał on mniejszą prędkość, a jego budowa trwała znacznie dłużej.