W innej definicji dolną granicą zakwitu jest liczba komórek wynosząca 1000 na mililitr.
Zakwit może powstać na skutek masowego, szybkiego rozwoju glonów w danej przestrzeni lub na skutek zgromadzenia się glonów pochodzących z różnych miejsc zbiornika.
thumb|left|Zbiornik wodny z efektem zakwitu, Wrocław W zbiornikach strefy umiarkowanej zakwity występują najczęściej wiosną i jesienią. Masowe i coraz dłuższe czasowo występowanie zakwitów wody jest przejawem zaburzenia równowagi ekologicznej. Zakwity stają się coraz powszechniejsze ze względu na wzrastającą żyzność wód, spowodowaną zwiększającym się dopływem substancji mineralnych i organicznych w efekcie działalności człowieka (ścieki komunalne, nawozy sztuczne, gnojowica, obornik spłukiwane z pól, itp.). Warunkiem powstania zakwitu jest niski stosunek N/P, tj. zawartości azotu do fosforu w wodzie, występujący najczęściej w wodach stagnujących, przy bezwietrznej pogodzie. Najczęściej notowane są zakwity sinic wiosną i późnym latem, kiedy temperatura wody waha się między 5-30 °C.