Drugie próby miały miejsce w marcu 1939 roku. Brały w nich udział wszystkie trzy wozy, w tym ukończony we wrześniu 1938 roku prototyp firmy BSA. Podczas prób Morris Scout Car ponownie okazał się najgorszy i z dalszego rozwoju tej konstrukcji zrezygnowano. Prototypy firm Alvis i BSA były udanymi konstrukcjami. Ostatecznie pomimo większej prędkości maksymalnej i przyspieszenia Alvisa wybrano prototyp firmy BSA, który miał niżej położony środek ciężkości. Było to ważne ponieważ War Office podjęło decyzje o wyposażeniu Scout Carów w pancerne dachy. Pierwsze zamówienie na 172 pojazdy seryjne zostało wystosowane przez War Office w maju 1939 roku. W tym samym roku BSA zostało przejęte przez koncern Daimler i w związku z tym otrzymał on oficjalną wojskową desygnatę Car, Scout, Daimler Mk I, ale bardziej popularną nazwą była Dingo. Produkcję seryjną pojazdu rozpoczęto w drugiej połowie 1939 roku, a pierwsze wyprodukowane egzemplarze trafiły do jednostek wchodzących w skład British Expeditionary Force. W następnych latach kolejne wersje Dingo były używane powszechnie jako pojazdy rozpoznawcze, pojazdy oficerów łącznikowych czy pojazdy osobiste dowódców jednostek.
Od 1942 roku Dingo były produkowane także przez firmę Humber.