Mulligana i zajął miasto dla Południa, aczkolwiek tylko tymczasowo.
Price został przyjęty 6 marca 1862 do armii konfederackiej w stopniu generała-majora włączając swoją Gwardię Stanu Missouri w szeregi Armii Zachodu. Najbardziej znaczącymi starciami wojny secesyjnej, w jakich uczestniczył, były: bitwa nad Wilson’s Creek, wspomniana I bitwa pod Lexington, bitwa pod Pea Ridge, II bitwa o Corinth, bitwa pod Helena, bitwa pod Westport, bitwa pod Carthage, bitwa pod Prairie D’Ane, bitwa pod Fort Davidson, bitwa pod Westport i bitwa nad Mine Creek. Jakkolwiek poświęcił się całkowicie sprawie Południa, operacje militarne widział zawsze pod kątem wyzwolenia Missouri. Początkowo odnosił spore sukcesy, ale jego ostatnie bitwy, wobec mnożących się przeciwieństw, były w większości przegrane.
Po wojnie Price nie skapitulował jak inni dowódcy armii konfederackiej, lecz na czele resztek swej armii przekroczył granicę meksykańską. Tam bez powodzenia zabiegał o przyjęcie do służby w wojsku cesarza Maksymiliana.
Był przywódcą konfederackiej kolonii w miejscowości Carlota, w stanie Veracruz. Gdy kolonia okazała się niewypałem, Price – biedny i chory – wrócił do Missouri. Zmarł na cholerę w Saint Louis i został pochowany tamże, na cmentarzu Bellefontaine.
Przypisy