W lipcu 529 roku przewodniczył synodowi w Orange, który potępił semipelagianizm, odwołując się do nauk Augustyna z Hippony i zakończył działalność jego wyznawców w Galii. Brał także udział w synodach w Agde (506), Alres (524) i Carpentras (527). Walcząc z herezją arian szerzoną przez Wizygotów i Ostrogotów napisał kilka traktatów teologicznych: O tajemnicy Trójcy Świętej, Skrót nauki przeciw heretykom i O łasce.
Zmarł 29 sierpnia 543 roku w Arles.
Pisma Był autorem m.in. wczesnych reguł monastycznych dla kobiet („Reguła dla dziewic”) oraz komentarzy do Księgi Rodzaju i do Apokalipsy św. Jana.
Homilie do Księgi Rodzaju, Sermones 81-83,Sermones de Scriptura cz. I, CCL 103, wyd. G. Morin /Maredsous 1953/ w: Objaśnienie Apokalipsy św. Jana (S. Caesarii episcopi Arelatensis opera omnia, vol. 2, /Maredsous 1942/, s. 210–277), w: dz. cyt. s. 85–162.
Kult Został pochowany w krypcie Bazyliki Najświętszej Maryi Panny. W 732 roku grób został zniszczony podczas najazdu Saracenów, ale odbudowano go w 882 roku. Ostatecznie zniszczony został podczas rewolucji francuskiej, a relikwie przepadły.