Bohater podejrzewa, że Smurow jest lub będzie obiektem uczuć Wani. Pewnego wieczoru Smurow opowiada historię o tym, jak w czasie rewolucji w Jałcie został zatrzymany przez komunistów i cudem ocalił życie, uciekając na dworzec kolejowy. Muchin demaskuje Smurowa jako kłamcę, dowodząc, że w Jałcie nie ma żadnego dworca kolejowego. Z kolei Weinstock, spirytysta, żyjący obsesyjną myślą o istnieniu tajemniczej rosyjskiej grupy spiskowej mającej go na swojej "czarnej liście", podejrzewa, że Smurow jest szpiegiem tej właśnie organizacji. Bohater coraz bardziej obsesyjnie interesuje się postacią Smurowa, szczególnie dręczy go pytanie czy Wania jest w nim zakochana. Jednak podczas jednego ze spotkań towarzyskich okazuje się, że Wania od dawna i z wzajemnością jest zakochana w Muchinie. Bohater jednak nadal próbuje dowiedzieć się więcej o Smurowie, a co więcej, o tym jak widzą go inni, w tym celu kradnie list, który Bogdan Romanowicz pisze do swojego przyjaciela, pragnąc z tego listu poznać opinię autora o Smurowie. W liście tym czyta, że Smurow jest drobnym złodziejaszkiem, podkradającym przyjaciołom pieniądze i przedmioty oraz że ma opinię "seksualnego lewaka". Smurow rozmawia z Chruszczowem, próbując zmienić jego opinię o sobie.