Jan Ossoliński był najstarszym synem Andrzeja z Ossolina i matki Katarzyny. Po ojcu jako pierworodny dziedziczył Balice, Burów, Szczyglice, Abramowice, Basonię, część m. Morawica, Bałtów. Mieszkał w zamku Ossolińskich w Morawicy k. Krakowa. Ślub wziął w 1488 roku w Krakowie z Anną Rzeszowską, (zm. w 1508 r.) – córką Jana Rzeszowskiego (zm. 1477/8) – kasztelan przemyskiego, z którą miał synów: Andrzeja, Jana, Stanisława i Jakuba.
Kariera na dworze królewskim Od r. 1498 Jan Ossoliński przebywał na dworze królewskim jako dworzanin. W 1504 r. został marszałkiem dworu królewskiego i zastępcą z urzędu marszałka wielkiego koronnego. Jako jeden z 10 ministrów Rzeczypospolitej wchodził do senatu. . Wiele kłopotów sprawiały także Prusy Zakonne, lenna Mołdawia, a zwłaszcza Tatarzy krymscy, którzy kilkakrotnie najeżdżali Litwę. Jako marszałek dworu był posłem do Mołdawii w 1504 roku. Przy jego staraniach został opracowany zakres działania marszałka wielkiego koronnego, jaki określał statut króla Aleksandra Jagiellończyka z 1504 r.
Jan Ossoliński (podkomorzy lubelski) często udzielał pożyczek Jagiellonom.