Dywizja została wycofana z pierwszej linii w celu odświeżenia i została rezerwą Grupy Armii Północ w rejonie Ostrowa.

W lipcu 1944 Armia Czerwona rozpoczęła wielką ofensywę przeciwko Grupie Armii Północ, grenadierzy pomorscy toczyli ciężkie, uporczywe walki odwrotowe i w sierpniu osiągnęli Madohn oraz Walk. Angażowali się w walki obronne na linii Segewold, ale ulegli czerwonoarmistom i wycofując się przez Rygę dotarli do Kurlandii, gdzie 32. Dywizja Piechoty uczestniczyła we wszystkich trzech bitwach kurlandzkich. W styczniu 1945 została zluzowana i przeniesiona do Lipawy, z której statkami została ewakuowana do Gdańska. Pośpiesznie odświeżona została skierowana na odcinek między Jastrowiem (Jastrow) a Kamieniem Krajeńskim (Kamin lub Camin). Tocząc walki wycofała się na północ przez linię kolejową Bińcze (Bärenwalde) – Chojnice (Konitz), a dalej odwrót prowadziła przez niemiecko-polską granicę w stronę Gdyni. W trakcie walk o Gdynię, dywizja jako zwarta jednostka przestała istnieć, poszczególne grupy walczyły na Kępie Oksywskiej. Część żołnierzy ewakuowała się na Hel. Do niewoli Armii Czerwonej 32 Dywizja Piechoty oddała się 8 maja 1945.