Podczas powstania działał w Naczelnej Radzie Ludowej w Poznaniu, w której był zwolennikiem walki zbrojnej, przeciwnym polityce ugodowej. Po walkach na froncie w lutym 1919 powrócił do Poznania, gdzie w Naczelnej Radzie Ludowej pracował jako tłumacz języka angielskiego, a od 1 marca był też szefem biura łączności i tłumaczem Komisji Międzysojuszniczej, powołanej przez konferencję pokojową w Paryżu, która tego dnia przybyła do Poznania dla zbadania sytuacji społeczno-politycznej w Wielkopolsce.
Udział w powstaniach śląskich Zdolności organizacyjne, jakie wykazał w Poznaniu, sprawiły, że Wojciech Korfanty w 1919 zaproponował mu pracę w Centralnym Biurze Informacyjnym w Katowicach. Następnie od 1 kwietnia 1920 do 31 marca 1922 pełnił funkcję konsula generalnego RP w Opolu, aktywnie działając na rzecz włączenia Górnego Śląska do Polski. Najpierw reprezentował Polskę wobec Komisji Międzysojuszniczej, która przybyła na Śląsk po I powstaniu śląskimjako delegat Rządu Polskiego przy Międzysojuszniczej Komisji Rządzącej i Plebiscytowej na Górnym Śląsku., a podczas plebiscytu był przedstawicielem RP przy Komisji Plebiscytowej, ściśle współpracując z Wojciechem Korfantym.